من ابوالفضل پری‌جوان هستم، ولی همه منو با اسم ابول می‌شناسن.

یانگ رو سال ۲۰۲۰ شروع کردم، وقتی فقط ۱۷ سالم بود. دنبال لباس‌هایی بودم که یا پیدا نمی‌شدن یا خیلی گرون بودن. چون تو کارگاه خیاطی کار می‌کردم، تصمیم گرفتم دیگه منتظر نمونم و خودم ساختنشون رو یاد بگیرم.

از شاگردی و اتو کردن لباس تا برش پارچه و دوخت، همه‌چیز رو عملی یاد گرفتم. اول با چند تا تی‌شرت شروع کردم و مشتری‌هام فقط دوستام بودن. خیلی چیزها خراب شد، پارچه‌های زیادی هدر رفت و بیشتر از چیزی که بشه شمرد دوباره از صفر شروع کردم. ولی نمی‌خواستم همون‌جا وایسم.

سال ۲۰۲۲، فروش تی‌شرت برای نوروز این شانس رو بهم داد که کارگاه خودم رو باز کنم. از همون‌جا یانگ شروع کرد به همون چیزی تبدیل بشه که همیشه تو ذهنم بود.

امروز تو کارگاه خودمون تو تهران کار می‌کنیم. کارگاه قدیمی هنوز برای تولید فعاله و داریم ادامه می‌دیم به رشد کردن.

من جایی شروع کردم که ساختن برند راحت نیست. کسی قرار نبود راه رو برام باز کنه و لازم نبود منتظر شرایط ایده‌آل بمونم. باید یاد می‌گرفتم، اشتباه می‌کردم و ادامه می‌دادم.

یانگ تو چند شهر ایران ایونت برگزار کرده و خیلی‌ها با برند ارتباط گرفتن. چیزی که یه‌زمان فقط تو ذهنم بود، الان به یه کامیونیتی واقعی از آدمای استریت‌ویر تبدیل شده.

این تازه اول راه یانگه. هنوز کلی کار داریم که می‌خوایم انجام بدیم.